هر کسی که رهبری یک گروه دوچرخه‌سواری را بر عهده داشته باشد، روال کار را می‌داند. کسی در میدان پیچ را اشتباه می‌رود، گروه به دو قسمت تقسیم می‌شود و ده دقیقه بعدی به توقف و بررسی موقعیت هر کس می‌گذرد. علائم دستی اصول اولیه را پوشش می‌دهند؛ با این حال، وقتی گروه از چهار یا پنج دوچرخه عبور می‌کند، یا چراغ قرمز پایین می‌آید، یا جاده به اندازه‌ای پیچ می‌خورد که هیچ‌کس نمی‌تواند دوچرخه‌سوار جلو را ببیند، دیگر کار نمی‌کنند.
یک هدست کلاه ایمنی اکثر این مشکلات را برطرف می‌کند. این هدست به شما امکان می‌دهد بدون برداشتن دست از روی میله‌ها صحبت کنید و به محض اینکه این امکان فراهم شود، کل سواری تغییر می‌کند. در ادامه توضیح می‌دهیم که چگونه با یک گروه کار می‌کند، کدام تنظیمات برای کدام نوع سواری مناسب است و قبل از خرید آن چه مواردی را باید بررسی کنید.
چرا سفرهای گروهی بدون ارتباطات از هم می‌پاشند؟
بیشتر مشکلات در یک سفر گروهی به اطلاعاتی برمی‌گردد که منتقل نمی‌شوند. دوچرخه‌سوار جلویی، شن و ماسه را در پیچ می‌بیند، اما دوچرخه‌سوار سوم هرگز از آن چیزی نمی‌شنود. چراغ سوخت یکی از دوچرخه‌سواران روشن می‌شود و آنها چیزی نمی‌گویند، زیرا راهی برای گفتن آن وجود ندارد. شخصی پشت یک ون گیر می‌کند، گروه را از دست می‌دهد و در یک تقاطع، خروجی اشتباه را انتخاب می‌کند.
هیچ‌کدام از این‌ها مشکل بزرگی نیستند. با این حال، هنوز هم وقت‌گیر است و گاهی اوقات خطرناک می‌شود. راه‌حل معمول، توقف‌های مکرر است که جواب می‌دهد اما یک سواری خوب را به مجموعه‌ای از جلسات مکرر تبدیل می‌کند. صحبت کردن در حین سواری برای همه بهتر است، البته تا زمانی که دست کسی را از روی میله‌ها برندارد.
کاری که هدست کلاه ایمنی انجام می‌دهد
می‌توانید یک هدست بلوتوث کلاه ایمنی که داخل کلاه ایمنی شما قرار می‌گیرد را با یک واکی تاکی یا تلفنی که برنامه‌ی push-to-talk روی آن اجرا می‌شود، جفت کنید. با فشار دادن دکمه‌ای روی فرمان، دستان شما روی دسته‌ها باقی می‌مانند و صحبت می‌کنید. راننده‌ی اصلی می‌تواند صدای عبور از شن، ماشین پلیس یا توقف سوخت را اعلام کند.
اول از همه باید به یک نکته توجه داشت: این یک مکالمه‌ی تلفنیِ همیشه باز نیست، بلکه یک تماس تلفنیِ «فشاری برای صحبت» است. یک نفر در هر زمان صحبت می‌کند و بقیه منتظر می‌مانند تا کانال خالی شود. اگرچه ممکن است محدودکننده به نظر برسد، اما در طول سفر باعث می‌شود مکالمه کوتاه باشد، که در نهایت بیشتر مسافران آن را ترجیح می‌دهند.
دو راه برای اتصال گروه شما
برای اتصال گروه سوارکاری خود، دو راه اصلی وجود دارد.
واکی تاکی و هدست
هر دوچرخه‌سوار یک رادیو حمل می‌کند و هدست از طریق بلوتوث (یا از طریق آداپتور بلوتوث، اگر رادیو بلوتوث داخلی نداشته باشد) با آن جفت می‌شود. همه کانال یکسانی را تنظیم می‌کنند و شما پخش زنده خواهید داشت. رادیو در مکان‌هایی که تلفن‌ها کار نمی‌کنند، مانند گردنه‌های کوهستانی، جاده‌های بیابانی و مسیرهای طولانی و متروکه بین شهرها، همچنان به کار خود ادامه می‌دهد، زیرا به سیگنال تلفن همراه یا اشتراک نیاز ندارد. برد رادیو به توپوگرافی بستگی دارد؛ تپه‌ها و جنگل‌های انبوه آن را کاهش می‌دهند. در جاده‌های باز برد بسیار بیشتری نسبت به تپه‌ها خواهید داشت.
Zello بر روی تلفن همراه
Zello یک برنامه‌ی کاربردی برای مکالمه است که از طریق وای‌فای یا داده‌ی تلفن همراه کار می‌کند. برد آن محدود به قدرت رادیو نیست، بنابراین مسافران می‌توانند در مسافت‌های طولانی پخش شوند و شما می‌توانید در عرض چند دقیقه یک کانال گروهی راه‌اندازی کنید. با این حال، پوشش‌دهی به چالش واقعی تبدیل می‌شود. اگر مسیر شما از مناطق کور عبور کند، پوشش‌دهی از بین می‌رود و در جاده‌های دورافتاده، این می‌تواند بخش زیادی از سفر باشد.
بیشتر دوچرخه‌سواران در نهایت بر اساس یک سوال انتخاب می‌کنند: بیشتر کجا دوچرخه‌سواری کنم؟ بیشتر بزرگراه‌ها و مناطق پرجمعیت، Zello راه‌اندازی آن ساده و ارزان است. رادیوها گزینه امن‌تری برای مسیرهای دورافتاده و جاده‌های فرعی هستند. برخی گروه‌ها هر دو را اجرا می‌کنند، یعنی هم برای مسیر و هم برای مسیر، رادیو دارند. Zello برای گپ زدن در ایستگاه‌ها، اما این یک مزیت است نه یک الزام.
هنگام انتخاب هدست به چه نکاتی توجه کنیم
هنگام خرید هدست، توجه به چند نکته‌ی خاص ضروری است.
- دسته فرمان PTT: در سرعت بالا، دسترسی به کناره‌های کلاه ایمنی دشوار و خیلی ایمن نیست. ریموت روی فرمان، قابلیتی است که بیش از هر چیز دیگری از آن استفاده خواهید کرد.
- سیستم پشتیبانی شده: این تفاوت اصلی بین مدل‌ها است. اکثر آنها برای یک سیستم ساخته شده‌اند و فقط تعداد کمی از آنها هر دو را پشتیبانی می‌کنند، بنابراین مهم است که قبل از سفارش، هدست را با نحوه ارتباط واقعی گروه خود مطابقت دهید.
- نسخه بلوتوث: بررسی کنید که هدست از چه نسخه بلوتوثی استفاده می‌کند. نسخه جدیدتر، مانند ۵.۲، اتصال را پایدار و صدا را واضح نگه می‌دارد.
- چراغ قوه داخلی: در ابتدا ضروری به نظر نمی‌رسد؛ در واقع، تا زمانی که در تاریکی هوا لاستیک ماشین را کنار جاده بررسی نکنید، مانند یک وسیله‌ی اضافی کوچک به نظر می‌رسد.
- تناسب کلاه ایمنی: قبل از خرید، صفحه محصول را برای سازگاری با کلاه ایمنی بررسی کنید. موقعیت بلندگو بیش از آنچه مردم انتظار دارند اهمیت دارد و هدستی که بد قرار بگیرد، ساعت دوم شما را آزار خواهد داد.
قبل از رفتن، آماده‌سازی کنید
هدست فقط در صورتی مفید است که گروه به درستی از آن استفاده کند. در مورد کانال یا ... توافق کنید Zello قبل از سفر گروهی کنید، نه پشت اولین چراغ قرمز. شب قبل همه چیز را شارژ کنید و اگر قرار است تمام روز سفر کنید، یک پاوربانک همراه داشته باشید. بقیه ماجرا به عادت‌ها برمی‌گردد و اشتباهات زیر معمولاً جایی است که گروه‌های جدید از آن می‌گذرند.
اشتباهاتی که گروه‌های جدید را لو می‌دهد
بیشتر این مشکلات در ساعت اول اولین سواری ظاهر می‌شوند. وقتی بدانید دنبال چه چیزی بگردید، هیچ‌کدام از آنها به راحتی قابل حل نیستند.
- همه همزمان با هم حرف میزدن: قابلیت مکالمه سریع فقط به یک نفر اجازه می‌دهد همزمان صدایش شنیده شود. اگر دو نفر همزمان دکمه را فشار دهند، کانال‌ها با هم تداخل پیدا می‌کنند و هیچ‌کدام از پیام‌ها نمی‌رسند، که این موضوع برای زمانی که یکی از آنها سعی در هشدار دادن در مورد چیزی در جاده دارد، نتیجه بدی است. گروه‌های جدید تمایل دارند با کانال مانند یک مکالمه دور میز رفتار کنند و به محض رسیدن فکری به آن بپردازند. راه حل، یک عادت است نه یک ابزار. به همه یاد بدهید که قبل از فشار دادن دکمه، به یک فاصله زمانی مشخص گوش دهند و بعد از اینکه کسی حرفش را تمام کرد، یک ثانیه صبر کنند تا در صورت وجود پاسخ، پاسخی دریافت کنند. اگر پیامی تداخل داشت، هیچ‌کس نباید فوراً آن را تکرار کند. اجازه دهید یک لحظه بگذرد، سپس کسی که پیام فوری‌تری دارد، اول شروع می‌کند.
- استفاده از هدست مانند یک تماس تلفنی: واکی تاکی یا Zello کانال توسط همه افراد گروه به اشتراک گذاشته می‌شود، بنابراین گپ زدن بین دو دوچرخه‌سوار، کانال را از بقیه جدا می‌کند. یک گزارش مداوم در مورد آخرین پیچ، آب و هوا یا اینکه برای ناهار چه چیزی داریم، امواج رادیویی را پر می‌کند و احتمال اینکه یک هشدار واقعی از دست برود را بیشتر می‌کند. همچنین توجه شما را از جاده منحرف می‌کند، که در وهله اول، هدف از داشتن ارتباط بدون دخالت دست را از بین می‌برد. به آنچه دیگران باید بدانند بسنده کنید: خطرات، تغییرات مسیر، توقف‌ها و مشکلات. هر چیزی بیشتر از این می‌تواند تا استراحت بعدی صبر کند.
- بدون توافق برای دعوت به جلسه تمرینی: گروهی که هیچ خلاصه‌نویسی مشترکی ندارد، در نهایت همه چیز را با جملات کامل توضیح می‌دهد و یک جمله کامل با سرعت ۶۰ مایل در ساعت خیلی طولانی است. قبل از شروع، روی چند عبارت کوتاه توافق کنید، مانند «خطر چپ»، «توقف برای سوخت»، «راننده عقب» و «گروه را گم کردم». همه باید بدانند که هر کدام به چه معناست و پاسخ درست چیست. پنج یا شش جمله کافی است.
- قبل از رفتن آزمایش نمی‌دهید: اگر در اولین تقاطع متوجه شوید که یکی از مسافران روی کانال اشتباه است، یا هدفونش جفت نشده است، باید کنار جاده توقف کنید و در حالی که گروه منتظر است، با او ور بروید. در پارکینگ سریعاً بررسی کنید. هر مسافر چند کلمه می‌گوید، همه تأیید می‌کنند که می‌شنوند و هر کسی که مشکلی دارد، در حالی که موتورها هنوز سرد هستند، آن را برطرف می‌کند.
- کنار گذاشتن سوارکار رفت و برگشت: دوچرخه‌سوار عقبی کسی است که قبل از هر کس دیگری متوجه جدا شدن گروه یا عقب افتادن یک دوچرخه می‌شود. اگر اطلاعات مربوط به رفت و برگشت دوچرخه از طریق ارتباطات ارسال نشود، آن اطلاعات جایی برای ارسال ندارند. اگر فقط دو هدست در دسترس باشد، این اطلاعات باید به دوچرخه‌سوار جلویی و دوچرخه‌سوار رفت و برگشتی ارسال شود.
- خرید مدل نامناسب: این پرهزینه‌ترین اشتباه است و به راحتی می‌توان مرتکب آن شد، زیرا هدست‌ها تقریباً شبیه هم به نظر می‌رسند. تفاوت در این است که هر کدام از کدام سیستم پشتیبانی می‌کنند. اکثر مدل‌ها برای یک سیستم ساخته شده‌اند، بنابراین یک هدست ساخته شده برای ... Zello به کسی که واکی تاکی دارد و طرح داده‌ای ندارد، کمکی نمی‌کند، و هدست واکی تاکی برای گروهی که برای آینده برنامه‌ریزی کرده‌اند، فایده‌ای ندارد. Zelloاول مشخص کنید که گروه از کدام سیستم استفاده خواهد کرد، سپس هدست را انتخاب کنید. قبل از خروج، سیستم را بررسی کنید.
- زیاد کردن بیش از حد صدا: وسوسه‌انگیز است که در سرعت بالا، برای غلبه بر صدای باد، صدا را زیاد کنید، اما این کار شما را از صدای ترافیک، موتور و آژیر جدا می‌کند. صدا را به اندازه‌ای زیاد کنید که صدای واضحی بشنوید و هنگام تغییر سرعت، آن را تنظیم کنید، نه اینکه آن را روی بلندترین حالت بگذارید.
توصیه‌های ما برای هدست‌های کلاه ایمنی
همه موارد فوق به چند تصمیم بستگی دارد: گروه شما با کدام سیستم دوچرخه‌سواری خواهد کرد، آیا دسترسی به ریموت کنترل فرمان آسان است و هدست چگونه با کلاه ایمنی شما متناسب است. Herdaطیف هدست‌های کلاه ایمنی دقیقاً بر اساس همین انتخاب‌ها ساخته شده است. چهار مدل وجود دارد: یکی برای گروه‌های واکی‌تاکی، یکی برای Zello و گروه‌های GroupTalk، که هم واکی‌تاکی و هم بی‌سیم را مدیریت می‌کنند. Zelloو یکی برای Zello و GroupTalk با چراغ قوه داخلی. شما می‌توانید بر اساس نحوه ارتباط گروه خود، نه بر اساس حدس و گمان، انتخاب کنید. در اینجا هر یک از آنها را شرح می‌دهیم.
هر چهار هدست زیر از بلوتوث ۵.۲ استفاده می‌کنند و دارای ریموت روی دسته هستند، بنابراین انتخاب واقعی به این بستگی دارد که گروه شما از کدام سیستم استفاده می‌کند و آیا چراغ قوه می‌خواهید یا خیر.
هدست کلاه ایمنی H1: بهترین گزینه برای گروه‌هایی که از واکی تاکی استفاده می‌کنند
اگر گروه شما از قبل رادیو دارد، از اینجا شروع کنید. هدست H1 از طریق بلوتوث با واکی تاکی شما جفت می‌شود و ریموت اختصاصی روی دسته دوچرخه، قابلیت مکالمه سریع (push-to-talk) را فراهم می‌کند. هم هدست و هم ریموت، ضد آب و دارای استاندارد IP67 هستند، بنابراین باران، گرد و غبار و گل و لای مشکلی ایجاد نمی‌کنند. هدست با یک بار شارژ، ۲۲ تا ۲۵ ساعت کار می‌کند و ریموت حدود شش ماه دوام می‌آورد. این ریموت برای استفاده عمومی طراحی شده است که تا حدودی نگرانی‌های مربوط به سازگاری با کلاه ایمنی را از بین می‌برد.
یک نکته که اول باید بررسی کنید: رادیو به بلوتوث داخلی نیاز دارد، یا به یک ... نیاز خواهید داشت. Herda آداپتور بلوتوث برای استفاده.
H1-Plus: بهترین گزینه برای گروه‌هایی که از Zello یا GroupTalk
ساخت مشابه H1، با همان رتبه‌بندی IP67، اما دکمه روی دسته برای ... تنظیم شده است. Zello و GroupTalk با قابلیت مکالمه تلفنی. اگر گروه شما تصمیم گرفته است که به جای رادیو از تلفن استفاده کند، این همان گزینه است. این برنامه هم با آیفون و هم با اندروید کار می‌کند.
HB880: بهترین همه‌کاره، با چراغ قوه داخلی
HB880 هم با واکی تاکی و هم با سایر دستگاه‌ها کار می‌کند. Zelloکه این باعث می‌شود اگر گروه شما ممکن است بین این دو کلاه ایمنی یکی را انتخاب کند، انتخاب انعطاف‌پذیری باشد. این کلاه دارای بلندگوهای 35 میلی‌متری Hi-Fi، چراغ قوه داخلی و یک ریموت کنترل روی دسته با دکمه PTT به همراه یک دکمه جداگانه برای تماس‌های تلفنی است. ریموت با یک بار شارژ تا شش ماه کار می‌کند و دارای یک سال گارانتی است. با اکثر انواع کلاه ایمنی سازگار است.
مستقیماً به آن متصل می‌شود Herdaواکی تاکی‌های بلوتوث (H10-Plus، HB1، HB3، HB4 و HB5). برای سایر برندهای رادیو، به یک آداپتور بلوتوث واکی تاکی نیاز دارید که در بسته استاندارد موجود نیست.
HB880 پلاس: Zello و کاربران GroupTalk که چراغ قوه می‌خواهند
این است Zello و نسخه GroupTalk از HB880. اگر با گوشی رانندگی می‌کنید و ایده چراغ قوه روی کلاه ایمنی خود را برای توقف‌های شبانه و بررسی‌های کنار جاده‌ای دوست دارید، این محصول هر دو را پوشش می‌دهد.
چند نکته که قبل از خرید باید بدانید
H1 نمی‌تواند با سایر برندهای دستگاه مخابره داخل کلاه ایمنی ارتباط برقرار کند، بنابراین دوچرخه‌سواری که از سیستم مخابره داخل کلاه دیگری استفاده می‌کند، نمی‌تواند تنها از طریق هدست به کانال شما بپیوندد. بررسی اینکه بقیه گروه شما از چه دستگاهی استفاده می‌کنند، ارزشش را دارد.
اگر دکمه PTT خود را گم یا فرسوده کردید، دکمه جایگزین HB-6B با H1 و H1-Plus سازگار است و می‌توان آن را روی کلاه ایمنی، بند شانه یا آستین ژاکت نصب کرد.
از کجا شروع کنیم
می‌توانید طیف کامل هدست‌های بلوتوث را در صفحه هدست‌های بلوتوث Helmet مشاهده کنید. اگر مطمئن نیستید کدام سیستم برای گروه شما مناسب است، با ما تماس بگیرید تا شما را به سیستم مناسب راهنمایی کنیم.
من کارخانه ای را اداره می کنم که رادیوهای دو طرفه و لوازم جانبی آن را تولید می کند. ما می خواهیم اطلاعات و اخباری را در مورد Walkie-Talkie از دید تامین کننده به اشتراک بگذاریم.